14 November 2011

Hope, have Faith, Believe then Make a Wish

Friday, the most exciting day of my life and what made it more special this time, it's 11/11/11! Once in a life time lang yun men! Bukod sa uso ang mag-wish sa di malamang teorya mayroon ding kaganapan sa bandang Ortigas. The maala-Tangled experience, to make wishes more creative in a way, the floating lanterns in the air. Before 11/11/11 came, alam ko na na may ganitong ka-ek-ekan sa Banchetto. Though gusto ko talagang pumunta wala naman akong kasama. So hybernate mode na lang ako, maghahanap na lang ng patay na buhok para may ka-artehan naman ang wish.

Eto na nga, biglang may nag-GM na alien. Gorabels daw siya sa Banchetto event, at dahil biglang nabuhayan naman ako, ispluk ko na agad na gusto ko sumama. Okay lang naman kahit naubusan na ko ng lantern, ang mahalaga makita ko lang sila ng personal at live. After office, gumora na agad with mega excitement sa Ortigas. Habang nasa alabang biglang nagtext si alien na wala na daw lantern, irereply ko sanang okay lang nga kahit wala akong mabili at mahawakang lantern ng biglang namatay ang mahal kong celepono. Badtrip! Anyway, tatawagan ko na lang sila pagkatungtong ko ng megamall. 

Sa megamall, nameet ko na ang pinaka-mamahal kong alien. At hindi ako masyadong natuwa sa sinabi niya "Bes hindi na tuloy yung lantern, kinancel ng management!". Alam kong hindi yun nakakatuwa pero tumawa ako kasi feeling ko joke lang yun. So deadma lang. Pero syempre kunyari affected like this...

*the lady in black shirt,sya nga pala yung sinasabi kong alien.

Pero dahil nagkkwentuhan sila ng about sa cancellation ng event eh medyo naniniwala na ko pero hindi pa din ganun ka-convinced. At the back of my mind "nag-usap siguro sila na jajamingin nila ako". After mag-dinner fly na lang kami sa Metrowalk for inuman session. On our way to MW, bigla na lang sa kalangitan may mga mumunting liwanag na nagpagalak sa 'king puso like this...


Hindi ko na alam kung matatae ako o maglulumpasay sa aming nakita. Bigla na lang parang bata na nagmadaling pumunta sa playground. Sabay sabi ng "sabi na eh! niloloko niyo ko eh!"

At ayun na nga, sa dami ng mga taong naglabasan sa mga establishments on the side at kanya-kanyang daldalan na na-cancel naman pala talaga ang event. Salamat na lang at pasaway ang mga katauhan :)

After ng mahabang lakaran with excitement ulit, agad-agad tinanggal sa plastic ang mga dalang lantern at sinindihan.We almost forgot about the wishes sa sobrang pagka-amazed namin sa mga kaganapan. It took us a lot of patience para tuluyang lumipad at lumutang ang lantern sa langit. We don't care and mind kung nangangalay na ba kami at nagmumukang ignorante. All we know, we're happy and we enjoy this crazy little thing called floating lantern.





Thanks to my new friends c/o CEU. hehe.. Never I felt out of place with their company, it seemed like we're long time friends. Thank you guys! And syempre sa aking mahal na best friend na alien Kamila and her bf Michael :) 





Thank you very much Lord Jesus Christ for this memorable experience :) You're so awesome! 
Though at first it's an epic fail you still won't let us down through your gift of hope and faith. 
Believe! and make a wish!


3 comments:

  1. nice, don't lose hope and always have faith in God ukie??


    :))

    ReplyDelete
  2. wahihihihihihiihihihih :) i love you

    ReplyDelete
  3. wow ang ganda talaga siguro nyan at ang romantic..hehehe namiss ko pala dumalaw dito =D

    ReplyDelete

Say Wuht?