29 December 2011

SMART Objectives for 2012

Ilang araw na lang at muli na namang magpapalit ang taon. At ngayon ang dami ko ng naisip na gusto ko gawin for 2012, mga bagay na gusto ko matutunan. At dahil seryoso ako ay dapat SMART ang mga ito. SMART for Specific, Measurable, Attainable, Realistic and Time-bound. Oo tama, seryoso ako at may nalalaman pa kong ganitong ka ek-ekan. Sabi nga nila ang mundo ay isang malaking Quiapo, eh ano ngayon? Habang bata pa gusto kong matutunan yung mga bagay-bagay na hindi kailangan ng tamang panahon. Ang ibig kong sabihin sa mga bagay na kailangan ng tamang panahon ay yung mga pagkakataong magpapalakas at magpapatatag sa pagkatao mo, parang mag-mature ka, para maging wais ka sa buhay. Ito yung mga problemang dadating sayo sa di inaasahang panahon at sitwasyon.


Mabalik tayo sa SMART Objectives ko for the coming year. Actually, andami kong gustong gawin pero kailangan ko din isipin yung kabuluhan nito sa buhay at ang realidad ng mundong  ginagalawan ko. Sa ngayon ito pa lang yung mga naiisip ko, at sana sa susunod na new year o year 2013 ay maiblog ko na na-achieve na achieve ko to ng bonggang-bongga, pak!


1. Aralin ang different guitar scales at matutunan ang canon rock sa lead guitar. Tulad nitong ginawa ng bago kong idolo na si Yasi Hofer.




Ang ganda niya diba, chicks (natutunan ko lang sa mga tropa kong lalaki). At syempre dapat matutunan ko to sa loob ng isang taon na kung tutuosin ay masyado ng mahaba. Buti na lang ipinamana muna ng pansamantagal ni Kuya ang kanyang e-guitar. At para tulungan ako ay to the rescue ang mga kapatid ko sa fy at kabanda rin sa Wasted na sina Ambo at Kris.



2. Matuto mag-violin at matugtog din ang canon rock (ayaw ko sa canon rock). Syempre mag-iipon muna ako at sa birthday ko sana makabili na ko ng violin para maturuan na ko ng libre ni JC, ang kapatid din sa fy at kabanda sa Untitled Band.



3. Matuto mag drive ng broom-broom, i mean, kotse. Dahil makakatulong ito sa trabaho ko at para naman magkaintindihan kami lalo ng mga customers namin at pati na rin ng mga katrabaho ko. Sa ngayon naman ay medyo may lam na ko ng kaunti, pero iba pa rin talaga yung alam mo na talaga, basta yun na yun. Sa ngayon ay naghahanap pa kami ni Kim, kasama sa work, ng magtuturo samin mag-drive. Pero sana bago matapos ang first quarter ay ma-achieve namin ito.

4. Makumpleto ang SLAMBOOK ni POTPOT bago ako mag-birthday sa tulong ng mga kapwa bloggers. Sana ay suportahan niyo po ako, punta kayo dito for more info.


So for now, este for 2012, eto muna. Tsaka na yung iba. hehe





27 December 2011

KATAKYUT

It's been a long time kopong-kopong na din nung mai-blog ko dito ang aking ever cutiepie na pamangkin na si Muymoy. Ngayon ay ikawalong buwan niya na, ngunit ang katawan niya ay pang-isang taon na. Hindi naman kami nagtataka dahil malamang sa alamang ay na mana niya ito sa kanyang pudjang at mudjang.


This Christmas ang first christmas ever ni muymoy. Maraming gifts din ang natanggap niya from ninong at ninang, tito at tita. Pero meron talagang nag-iisang di matawaran na regalo ang ikinatuwa namin at ikinaiirita niya. Walang iba kundi ang laruang buwaya na iniregalo ng tito niya.






Eto ang tinatawag na KATAKYUT, kahit takot na takot na carry padin ang cuteness. Siguro kung makakapag-salita lang si muymoy ay nipagmumura niya na kami sa galit. Dahil sa tuwing inilalapit namin si Crokot, ang kinatatakutan niyang crocodile, ay nanginginig at napapapikit siya sa shokot. Syempre kami naman tong mga muntangang tuwang-tuwa. Peace moy!

More than a Gift

Simple lang ang gusto ko sabihin.


Napakabuti ni Papa Jesus.


Bago magpasko ang dami kong natanggap na regalo. Halos tatlong araw ko ring inuwi yung iba from my officemates. Yung iba hindi ko na natanggal sa balot kasi sobrang dami talaga. Kaunti lang naman ang mga niregaluhan ko, pero triple yung natanggap ko.


Bukod sa mga materyal na bagay, niregaluhan din ako ni Lord ng pamilya na nandyan sa nagdaan na taon. Alam ko kahit wala si mama, pinupunan niya lahat ng kulang at lahat ng wala. Siguro kung hindi ko siya hinayaan gumalaw sa buhay ko walang pinagbago at usad tong mundo ko. Nandyan din yung mga taong binigay siya para pasayahin ako. Mga kamag-anak, kaibigan at higit pa sa kaibigan. Yung mga taong nalalagay ng galak sa mga mata ko at ngiti sa labi ko.


Thank you Lord Jesus Christ. Ikaw yung may birthday pero ako yung may regalo. Napakabuti mo :)


Nagmamahal,
Potpot :)



26 December 2011

Daboiy talking about Destiny

Madaling araw pagkatapos ng araw ng pasko at Christmas Party namin sa FYM o Franciscan Youth Movement ay nagtipon-tipon ang mga langgam para sa isang malaking tipak ng Pancit. Oo tama, hindi asukal kundi isang pancit, pancit na sumobra sa party. Bakit naman tipak ng pancit? Kasi akala mo maja siya, pancit pala, akala mo biko siya, pero pancit pala, akala mo cake siya pero pancit pala.


Sa bahay ng pinaka-genius sa grupo kami nagtungo, kina Jc. At para masarap ang kainan ay napabili na rin ng akala mo bawal na inumin, sabi nga ni Lourd de Veyra. At dahil mga wala ng budget ay shot-shot nalang, san ka pa! Pagdating sa bahay nila Jc ay may spaghetti, at ayun na-itchapwera ang akala mong maja, biko o cake na pancit. Naubos ang spag kaya napansin na ang pancit. 


Sa hinaba-haba ng oras, kwentuhan at dami ng pancit ay kung anu-ano na ang napag-usapan namin. Si Alvin a.k.a Daboiy... siya yung naka-violet sa picure :)




Mabalik kay Daboiy na may illustration sa taas ay bigla na lang nagsalita about sa DESTINY. Hindi ko na matandaan ang usapan, pero tungkol ata sa pag-ibig. Natuwa lang ako sa sinabi niyang "Pag pinagtagpo kayo ng pagkakataon DESTINY yun boy! Pero pag naging kayo na after nun, kayo na ang gagawa ng sarili niyong destiny. Naniniwala ako dun boy! Sa destiny na pinagtagpo kayo!" Sabay kaming nakikinig sa kanya "Boom! lupit mo boiy!!!"


Si Daboiy ang isa sa mga kabatch ko ng pumasok ako sa fy, sabi ng iba, mukha daw kaming magkapatid. Marami ng nagsabi, siguro dahil sa mga nagkakasundo naming kilay. Si Daboiy yung kapag nagkwekwento tawa na kami ng tawa kasi nakakatawa siya hindi yung kwento niya. Si Daboiy yung palakang tukmol ng grupo. Si Daboiy yung perfect attendacne kapag may kainan. Paalam na Daboiy, haha joke, hindi pa po siya patay, buhay na buhay po siya.


Bigla ko naisip yung mga sinabi niya about sa destiny. Hindi lahat ng bagay co-incidence lang. May mga bagay na mangyayari't mangyayari in the future, inevitable, unavoidable and God knew it all. Kung isang araw may dumating man na pagkakataon sa buhay mo, seize the moment, make it perfect. Kung isang araw may dumating na tao sa buhay mo, alagaan, pakaingatan at mahalin mo, kasi malay mo isang beses lang siyang nakatadhana para makilala ka. Nakakaawa nga si Tadhana, kasi siya nalang lagi ang sinisisi natin sa mga sablay na pagkakataon. Pero buti pa siya may ibinibigay na oportunidad para makilala ang taong mahal mo at ang mga moments na kasama nito. Eh siya? binigyan mo ba ng halaga ang mga bagay na ito na ibinigay niya sayo? 



22 December 2011

First Bunny Anniversary

Nagmula sa langit bumagsak sa kalupaan ang batang si Potpot upang bumati ng isang magalak na Maligayang Anibersaryo para kay Zyra at Lester!




Message para kay Lester at Zyra  


Sana ay makadaupang palad ko kayo para personal ko kayong mabati. Hiling ko ang masaya at sa wagas niyong pagsasama. Nawa'y bigyan kayo ni Lord ng malusog na pangangatawan, magandang mga ngipin na masarap kumain at dilang maliit na nagsasabing wag magsisinungaling. Sana magkaroon kayong ng mga cutie babies tulad ni spongebob at patrick. Sana'y biyayaan kayo ng isang masaganang buhay na kasentro kay Bro. 
Muli maligayang anibersaryo!


Bati mula kay Jhengpot na nakikijoin sa pahayag na ito ni Zyra..


Bunny Anniv ni Lester at Zyra




BOW :)

21 December 2011

SLAM BOOK ni POTPOT

Tinatawagan ang buong sangkatauhan sa banda rito at banda doon! 


Dahil magiisang taon na ang bahaging ito ng pinagbabawal na langit ay magkakaroon ako, oo wala ng iba, no choice ka kundi ako, ng isang proyekto. Isang proyekto na di nalalayo sa paghihiwalay ng basurang nabubulok sa di nabubulok, sa proyektong pailaw ng baranggay, sa proyektong pagpapagawa ng imburnal ni konsehal, at iba pa.


At ang nasabing proyekto ay tatawaging






Ano ba ang layunin nito?


1. Hindi lang ito basta natripan lang, layunin nito na i-promote ang mga miyembro, follower at mga sumuporta sa aking kaweirdohan. Isang paraan para sila'y ipakilala sa iba. Instrumento upang makilala ko din sila ng lubusan.


2. Upang malaman ang tinatago nilang bait, lupit, o di kaya naman ay singit. 


3. Upang magkaroon ng reference, basta yun na yun.


Ang nasabing proyekto ay tulad din ng slam book na nasagutan natin nung tayo'y grade school pa, higher level nga lang. May mga tanong na pangkariniwan at di pangkaraniwan.


Sa ngayon ay pina-finalize ko pa ang nasabing mga tanong sa slam book. At kung mayroon kayong suggestion ay mangyari lamang na ipadala ito sa emjhay_bentedos@yahoo.com.ph


Sino-sino ang mga pwedeng magbahagi at paano:


1. Mga followers, members ng blog ko, friends sa fb, o isang panauhin pangdangal.


2. Sa mga gustong sumuporta ay maaring magcomment dito ng kanilang email address o magpadala ng pagsang-ayon sa nabanggit na email address at abangan na lamang ang aking reply.


3. Maari ko ring basta na lang anyayahan ang mga taong walang humpay na gumogora support sa aking mga blogpost o mga paborito kong bloggers.


Ang Slam Book ni Potpot ay ilalathala sa pahinang ito sa darating na 2012. 
Ang lahat ay lubos na inaanyayahan.
Maraming salamat po.

19 December 2011

A Song for Nth Chances



"Nais kong hawakan ang mga kamay ng oras. Yakapin at pigilin muna ang pagdating ng bukas. Kung kaya ko lang, kung di pa naman huli. Maaari ba tayong magsimulang MULI. Para bang unang pagdampi ng mga labi."


The first time I watched this video, kinilabutan ako. Parang may mga maliliit na kuliglig na nangingiliti sa mga balahibo ko. Four thumbs up! Hands down! Itataya ko ang pangalan ko sa ganda ng music video na ito ni Ebe Dancel - "MULI".




Una. Ang gwapo ni Seph (bidang lalaki) at maganda din naman ang bidang babae. Sa una pa lang akala mo climax na dahil biglang nasagasaan yung bida. Pagkalipas ng mga susunod na eksena, at ng isa pang eksena, at ng isang isa pang eksena... aba teka! paulit-ulit lang naman! But as the music video goes on, naapreciate ko ang malalim na meaning nito. ASTIG. 


Nung una (nasa taas, pakibasa) lahat ng atensyon ko sa music video nakasentro. Sa pangalawang pagkakataon ko tong pinanood at pinakinggan, mas lalong tumindi ang paghanga ko sa kabuuan ng music video. Oo, music at video, 101% credits to both. Para sa akin isa sa mga magagaling na composer si Ebe Dancel sa kasalukuyang henerasyon ng mga musikero. Siya lang din naman ang sumulat ng ilang sumikat na kanta ng ibang banda. Going back on the song itself, simple lang naman ang mga salitang binitawan, no need for google, encyclopedia o matandang ermitanyo (oo wala siyang kinalaman dito). Simple ngunit malalim ang pinaghuhugutan...


"Kaya ba natin patawarin ang mga sarili at hilumin ang sugat na dulot ng pagkakamali. Tao rin lang ako nadadapa muling tumatayo. Kung hindi pa naman huli, maaari ba tayong magsimulang MULI..."


At dahil paulit-ulit siya sa playlist ko, napagtanto ko lang na sa buhay paulit-ulit lang mga bagay-bagay. Paulit-ulit lang ang mga problema. Paulit-ulit lang ang mga nangyayari. At paulit-ulit ka din, ako, tayo. Pero sino bang nagsabing hindi pwede umulit? Kaya nga napapanahon ang mga unlimited. At kaya nga binigyan tayo ng isang regalo na kung tawagin ay FREEDOM. Freedom to choose. At ATTITUDE lang yan men para maperfect ang eksena.


Hindi mo mababago ang pagikot ng mundo from left to right, pero pwede kang sumabay sa pagtakbo nito. Hindi mo mapipigilan ang paparating na tren lalo na kung tulog ang driver, pero pwede kang umatras sa pagtawid at hintayin itong makalagpas. Hindi mo mapipigilan ang magnanakaw lalo na hindi mo alam kung kailan siya aatake, pero pwede kang maging proactive at maging maingat. Oo hindi mo na mababawi ang mga maling nagawa mo, pero huli na ba para itama mo ito? MULI, araw-araw nagigising ka pa at binibigyan ka ng pagkakataon ulit-ulitin ang  mga bagay ngayon na di mo nagawa kahapon.


"Habang ang mga puso'y tumitibok huwag tayong mapagod sumubok."


END.

17 December 2011

SMALLVILLE RP 2011


We gone to practice and done with the actual performance to support our group in the community which is the SMALLVILLE on its Rock Project 2011 for a cause, still, we didn't know what will be the name of our band.

THE SRP 2011
Its an annual event to support the indigent families in the community. Anyone can bring canned goods, noodles, money and can even showcase their talents to encourage some to do the same. It also support individuals in their personal endeavors, business, interests,etc. SMALLVILLE is none partisan, unpolitical and unbiased. We do accept support of any kind from any person or establishments, but we do not promote political agendas from any officials. Just pure help and intentions from simple and ordinary people who choose to walk with positive change. 



THE UNNAMED BAND

Compose of Jaya Amaro on vocals (Kris younger sister), Winwin Corillo on drums (my youngest sister), JC Romero on keys (brother in FY), Kris Amaro on guitar (brother in FY, Wasted bandmate) and I myself in bass guitar. We had one week of preparation to practice the songs Migraine, Pricetag and Tila. I and Kris formed the project band since our current band (wasted) can't make it due to some important reasons. We still did it and I could really sway and bang my head on to our music, its pretty good and rock en roll. Everyone did their job really well with passion. But until then we're still undecided and clueless with the band name. I want it named after St. Claire which is CLARA, but I want to reserve it for my future all girls band :) 



Making music and helping others at the same time, we can be God's instrument in so many ways. By sharing His given talent and grace we can be a hero. Giving does not depend on whatever we have,  it depends on whatever we receive, big or small. God anyway didn't require us to give it all, just a SHARING and you'll be part of His kingdom in Heaven. This season let us not forget the true meaning of Christmas :)
Godbless you all!

13 December 2011

Do your BEST, and leave the results to GOD

So dami ng saya na kahit ba para sa iba ay sadyang maalat ang araw na papatak sa treze.
Hindi pa man sumisikat ang araw para sa December 13, 2011 ay excited na akong nagpost sa fb.



 Ngayon na nga ang araw na opisyal, dahil jan mabingi-bingi na ako sa salitang "libre" at "blowout".
At sobra din akong galak na galak sa biyayang natanggap, salamat talaga sa Boss ko - si Lord!

Ngunit subalit datapwat dinapuan ng sakit kahapon ay hindi ko tuloy ito nakita, sayang! Pero tuwang-tuwa akong makita ang aking pagmumukha sa isang lathala.

Hanapin niyo ko...


Gusto mo ng clue? Eto...


Kung gustong maging koleksiyon ang nasabing pahina mula sa isang dyaryo, bumili lang ng Phil. Daily Inquirer, December 10 2011(Saturday) issue, page B4-3. hehe